ข่าวทั่วไป ธรรมดิจิทัล บทความ บทธรรม บุญสร้างวัด ประชาสัมพันธ์

ไม่ขอมองโลกแต่ขอมองธรรม/พระมหาสอ สนฺตมโน/ พุทธศาสตร์ ปี ๓ มมร วิทยาเขตล้านนา

เข้าพรรษาปีนั้น  พระจักขุปาลตั้งปณิธานกับท่านเองว่าไม่ควรจะประมาท ทำเวลาให้ผ่านเลยโดยเปล่าดาย กราณ์ใดที่พระพุทธเจ้ายังคงมีพระชนม์อยู่ และยังคงสอนกรรมฐานอยู่  อีกทั้งพระองค์ยกย่องพระลูกศิษย์ทีมุ่งมั่น  อ่อนน้อม มีอัทธยาศัยงดงาม เราเองก็ควรมุ่งมั่นทำตามท่านสอนหากไม่แล้วก็จะเหมือนท่านสอนเสมอว่า คนรู้ประมาทนั้นก็เท่ากับสร้างอบายภพเป็นที่อยู่อาศัยของตนนั้นเอง ด้วยปณิธานแน่วแน่นี้เองทำให้พระจักขุปาล ตั้งสัจจะว่าตลอดพรรษา ๓ เดือน จะไม่นอน ไม่เอาหลังแตะพื้นโดยเด็กขาด จะทำกรรมฐานรู้เท่าเอาทันอารมณ์ในอิริยบท ๓ คือ ยืน เดิน นั่ง เท่านั้น

เดือนแรกผ่านไป ด้วยการเข็มงวดกับร่างกายตามปณิธานดังกล่าว ทำให้ปัญหาเกิดกับดวงตา เกิดหลับตาแล้วทำให้ขัดเคือง และมีน้ำไหลออกตลอดเวลา แม้จะมีปัญหาเรื่องตาเพียวใดก็ตาม ปณิธานอันเข้มแข็งก็หาได้ละลด  ยังคงทำหน้าที่สมณบุตรเหมือนเดิม ยังคงทำกรรมฐานใน ๓ อิริยาบท เช้าไปบิณฑบาตรโปรดสัตว์ ทำจิตใจของผู้ให้ทานสูงขึ้น เก็บปัดกวาดเสนาสนะ กระตุ้นเร้าให้พระภิกษุผู้อยู่ด้วยมุ่งมั่นพ่ำเพียรขจัดกิเลสให้หมดจากจิตใจ  ตามปกติที่สุดแล้วเมื่อร่างกายถูกเกี่ยวกร่ำมากเกินไป สายตาที่มีปัญหาก็ทวีความรุนแรง  กระทั่งวันหนึ่งในความโชคร้ายก็มีความดี มีหมอตาคนผ่านเข้ามาในหมู่บ้าน และเรื่องปัญหาตาของพระจักขุปาลก็รู้ถึงหูเขา  ด้วยความสงสารและศรัทธาจึงอาสาจะมารักษาให้หายโดยพลัน  จึงปรุงยาขนานเอกและกำชับขอพระคุณท่านจงหยอดอย่างสม่ำเสมอ ไม่นานโรคภัยก็จะหายขาดเป็นปลิดทิ้ง  ขออย่าวิตกไปเลยก็โรคเพียงเท่านี้  เพราะแย่กว่านี้ โยมก็เคยรักษาหายมานักต่อนักแล้ว ขอเพียงอย่างเดียวว่าให้หลวงพ่อหยอดตาสม่ำเสมอเท่านั้นเอง

เมื่อ2-3 วันผ่านไป หมอได้ข่าวว่า พระเถระไม่ได้เข้ามาบิณฑบาตร ชะลอยว่า อาการคงจะไม่ดีขึ้นเป็นแน่ จึงตัดสินใจเข้าไปในวัด เดินมุ่งไปที่กุฎิพระเถระอาศัยอยู่เห็นเป็นเพียงกุฎิมุงหญ้า  กว้างพอจะเป็นที่อาศัยเหยียดขาผ่อนเปลี่ยนอิริยาบท  ยิ่งสังเกตก็เห็นผ้าปูที่นอน เห็นเพียงบาตร กะโถน ขวดน้ำและของบริโภคอีกนิดหน่อยที่ใช้สอย และทั้งหมดถูกวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย สมกับความเป็นผู้มักน้อย เน้นความเป็นผู้เบา (สลฺลทุกวตฺติโน)

เมื่อประมวลเหตุการณ์ทั้งหมดแล้ว หมอจึงถามท่านว่าพระคุณเจ้าหยอดตาเหมือนอย่างที่แนะนำหรือเปล่า ท่านก็ตอบว่า ได้ทำตามที่หมอบอกทุกประการ หมอจึงซักต่อไปว่า แล้วนอนหยอดหรือเปล่าขอรับ เพราะสังเกตุแล้วว่าไม่มีที่นอน ไม่มีที่เหยียดหลังแล้วจะหยอดอย่างไร  อีกทั้งถ้าหยอดตามที่แนะนำโรคต้องหายอย่างแน่นแท้ พระเถระจึงก้มหน้าไม่ตอบเป็นที่แน่นอนแล้ว ยาไม่ออกฤทธิ์ให้ผลสมกับประสิทธิภาพของมันก็เพราะพระเถระหยอดสักให้พอแล้ว จึงกล่าวให้สติพระเถระว่า หลวงพ่อครับตราบใดที่ร่างกายสังขารยังแข็งแรงอยู่ ท่านจะปฏิบัติสมณธรรม  กรรมฐานเท่าไหร่ก็ได้อีกทั้งจะทำอะไรอีกได้มากมายทีเดียว ขอให้หลวงพ่อพิจารณาด้วย เมื่อหมอกลับไปแล้วท่านได้เอาคำพูดของหมอมาไตร่ตรองชั่งน้ำหนัก ระหว่างการดูแลรักษาดวงตา คำสัจจะที่ตั้งไว้ และแน่นอนว่า คำสัจจะนี้มีเป้าหมายถึงการปฏิบัติ เพื่อหลุดพ้นจากกิเลส ทำพรหมจรรย์ให้สิ้นสุด.

พระอาจารย์ปุณณสมบัติ   ปภากโร  /อาจารย์ที่ปรึกษา

พระมหาสอ สนฺตมโน

 

Please follow and like us:

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *